Precious Plastic, op kleine schaal en snel viraal

De plastic soep, u heeft er zeker van gehoord en voelt zich misschien ook wel een beetje debet en vraagt in de winkel niet meer om een plastic tasje. Maar toch blijft het kunststofafval wereldwijd een enorm probleem en bedreigt hier en daar al de voedselketen op grote schaal.

U kent ook het ambitieuze project van Boyan Slat om de oceanen schoon te vegen. Dat gaat over wat drijft, maar helaas bleek onlangs dat micro plastic deeltjes en ander vervuiling zoals bijvoorbeeld de beruchte PCB’s ook in diepe oceaantroggen te vinden zijn. Het beste is natuurlijk preventie: voorkomen dat milieu-belastende materialen in het zwerfcircuit geraken. Dat vergt bewustmaking, opvoeding tot eco-verantwoordelijk gedrag. Dus ouders, scholen, bedrijven!

Maar voorlopig zullen we ook curatief nog een hele klus hebben. Een sympathiek project om de plasticvervuiling aan te pakken van de Nederlandse ontwerper Dave Hakkens zet mensen aan om afvalplastic als waardevolle grondstof te beschouwen en op kleine lokale schaal met recyclen te beginnen. Think global, start local!

Lees bij Bright het verhaal over Precious Plastic, hoe een idee uit betrokkenheid en samenwerking viraal kan worden. Bezoek ook de site van Dave zelf: next.preciousplastic.com. Lijkt ons ook een leuk multidisciplinair Design Thinking project voor beroepsopleidingen (zelfs dwars door de opleidingskolom).

Robofiel of Robofoob? Het maakt niet uit, je krijgt er wel mee te maken!

Wij mensen ontwikkelen robots en kunstmatige intelligentie, dus wij moeten bepalen wat de grenzen zijn waarbinnen deze technologie zich mag bewegen. Bij het bepalen van die grenzen komen ook ethische/morele aspecten aan de orde. Het zal lastig zijn om hierover werelddekkende afspraken te maken; schurkenstaten, terreurclubs en cybergeboefte zullen zich er weinig van aantrekken.

Maar we krijgen er allemaal mee te maken, denk alleen maar aan de autonome auto (wat een woordspeling) of de cobot die als collega meewerkt in de fabriek. Wat vindt u van de slimme algoritmen die onze bewust of onbewust rondslingerende data-sporen uitbuiten? En in de verdere toekomst? Hoe is onze verhouding tot die kunstmatige entiteiten? Gaan we die respecteren als individueel denkend en handelend? Kunt u trouwen met een robot? Kunnen intelligente kunstmatige entiteiten betere beslissingen nemen dan onze huidige politici? Mag een pobot (politieke robot) premier of president worden?

Bovenstaande schets lijkt nu nog belachelijk, maar het aantal gremia dat zich zorgen maakt over de beheersing van kunstmatige intelligentie groeit snel. Het WEF-forum heeft er ook weer een artikel aan gewijd en de Carnegie Mellon University heeft een speciaal studiecentrum ingericht om dit terrein te verkennen. Tijdens de recente Asilomar Conferentie heeft een groep wetenschappers, technologen en losse denkers een poging gewaagd om wat regels te formuleren.

Maar ook dichterbij: woensdag 22 februari a.s. is er een symposium van ECP over AI en Overheid.

Hoe gaan we onze studenten, medewerkers sensibiliseren voor deze problematiek, die zich steeds sneller opdringt?

Opleiden moet flexibeler en vooral sneller

Innovaties veroorzaken veranderingen op de arbeidsmarkt, ze laten sommigen taken verdwijnen, maar vergen ook nieuwe vaardigheden. Opleiden helpt medewerkers bij deze transitie. Bij de eerdere industriële revoluties konden we de snelheid van het proces nog bijbenen met het opleiden van adequaat arbeidspotentieel. Maar de vaart en omvang waar we met de huidige industriële revolutie tegen op botsen geeft enorme fricties met de vaak trage ontwikkel- en uitvoeringscycli van opleidingen. Tevens zorgt de aard van veel innovaties er voor dat de opbrengsten onevenredig bij enkelen terechtkomen, waardoor sociale onvrede (en populisme) opkomt. Dit maakt de roep om sociale innovatie pregnanter!

ManagementTeam laat Rick Lahaye hierover aan het woord in hun serie over de vierde industriële revolutie.

Meedenken over een opleidingsrespons op deze uitdagingen? Kom naar de LRN21-themabijeenkomst ‘Toerusten Voor Onrustige Toekomst’ op 21 februari a.s.

Nog verder flexibiliseren of is de rek eruit?

“Werk is de spil van de economie en de samenleving, en is cruciaal in het leven van mensen. Betaald werk zorgt voor inkomen en eigenwaarde, en het verbindt mensen. Maar zal dat in de toekomst zo blijven? Banen bestaan steeds vaker uit verschillende ‘taken’ die soms ook gedaan kunnen worden door computers en robotica, of door mensen elders in de wereld en op de arbeidsmarkt ontstaan lossere verbintenissen tussen werkgevers en werknemers -de flexibilisering van arbeidsrelaties.”

Met bovenstaand begint de inleiding van een waardevolle verkenning van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid: Voor de zekerheid. De toekomst van flexibel werkenden en de moderne organisatie van arbeid. Met veel verwijzingen naar het belang van opleiden en trainen. Gezien de discussie over het Universeel Basis Inkomen en het perspectief op minder beschikbare menselijke werkgelegenheid, zou u de spilrol van betaald werk willen nuanceren, maar hoe ziet het alternatief voor ontwikkeling van eigenwaarde en sociale cohesie er dan uit?

Beroepsopleidingen en bedrijfstrainingen hebben als primaire focus het optimaal functioneren van de mens in werksituaties en dienen in te spelen op de veranderingen in die werksituaties en de gevolgen daarvan voor het eco-systeem van leven lang leren. Minder opleiden voor een beroep of baan maar meer voor flexibele taken(clusters)? Een scholingsvoucher, een individueel scholingsbudget, deels voor het huidige werk, deels voor promotie of kansen elders? Een echte Personal Learning Environment? Spiegel uw eigen inzicht met de experts van de WRR. Uw bevestigde of ge-update wijsheid kunt u ‘sparren’ op 21 februari a.s. tijdens de LRN21 bijeenkomst ‘Toerusten Voor Onrustige Toekomst’.

Meld u tijdig aan!

Splinternet

Het einde van het internet zoals we dat kennen!

Hoe mediawijs en informatiekundig moet u zijn om te kunnen vertrouwen op uw netwerk, op uw apparaten, op uw informatiebronnen? Met alle fake-news dat her en der doelbewust gemaakt en onnozel verder verspreid wordt, de dagelijkse hack- en phishing-pogingen, virusbesmettingen en dergelijke kwaden is het schier onmogelijk om te blijven vertrouwen in het huidige internet. Landen die van cyberboefgedrag verdacht worden bouwen al enige tijd aan een deels afgeschermde, gecensureerde eigen infrastructuur (denk aan Baidu en VKontakte) en met de recente bedenkingen rond globalisering en opkomend nationalisme en protectionisme lijkt het open internet, waar we ons tot heden aan vol zuigen, zijn graf te naderen. Is de World Wide Web War I niet al een tijdje bezig?

The Long+Short zet ons onlangs aan het denken met een uitgebreid artikel (oorspronkelijk van Katja Bego bij Nesta) over het einde van het internet zoals we dat kennen. Moet we streven naar een gemanaged EuroNet of naar een NedNet? Het zal voor veel gebruikers een vervelende periode worden: de onzekerheid over of en hoe er voor in de plaats komt en de voortdurende strijd tegen cyber-aanvallen en twijfels over de betrouwbaarheid van het informatie-aanbod. Die onzekerheid zou innovatie kunnen weerhouden. De kwetsbaarheid van onze nutsvoorzieningen en informatie-distributie en -opslag noopt tot (misschien wel analoge) noodvoorzieningen. Kunt u uw handel, fabriek, organisatie, of bedrijfsvoering algemeen, nog managen als het internet (tijdelijk) instort? Komt de training van uw personeel, het onderwijs aan uw leerlingen niet in gevaar?

Vorm zelf een oordeel en lees The end of the Web (alleen als u deze informatie wél vertrouwd!).

Reactie op een complexe wereld

We zullen er aan moeten wennen: meer robots en andere slimme apparaten (zelfs gebouwen) om ons heen. De cobot is al in menige maak-industrie de onmisbare collega van de humane werknemer. Toch maak zo’n machine sommigen bang, niet alleen voor het verlies van werkgelegenheid maar bang voor de interactie met het gevaarte. Hoe zal het reageren en is het gevaarlijk? Maar soms zit er ook iets mysterieus aan als er mensachtige reacties (zelfs emoties) vertoond worden. Steeds meer robots detecteren menselijke aanwezigheid en kunnen daar rekening mee houden.

Kunstenares Madeline Gannon van ATONATON research studio zoekt naar betere manieren om te communiceren met machines. Momenteel loopt in het Londense Design Museum de tentoonstelling Fear and Love: Reactions to a Complex World met een van haar creaties. Een speelse ABB-robot in een glazen kooi die zich als een soort ‘aapje-in-de-kooi’ gedraagt, je na-aapt, maar ook verveling toont. Lees hierover bij het Creatorsproject. Lijkt ons een inspirerende manier om te wennen aan de groeiende aanwezigheid van geavanceerde robots.

Maar hoe staat uzelf tegenover de robot? Tegenover kunstmatige intelligentie en tegenover al die over elkaar buitelende ontwikkelingen die onze wereld snel veranderen? Hoe moeten we werkenden en lerenden helpen adapteren?

Deel uw bezorgdheid, inzicht, fantasie en hoop tijdens de aankomende LRN21 themabijeenkomst Toerusten Voor Onrustige Toekomst op 21 februari 2017.